W świecie pełnym chaosu, sprzecznych informacji i rosnących oczekiwań poszukiwanie wewnętrznego pokoju i życie nim w codzienności staje się ważnym świadectwem autentyczności i owocności posługi. W potocznym rozumieniu pokój bywa często mylony ze świętym spokojem, brakiem problemów czy emocjonalną błogością. W posłudze duszpasterskiej warto jednak zaczerpnąć ze źródeł ignacjańskiej mądrości, aby podjąć refleksję nad tym, czym jest „pokój Boży, który przewyższa wszelki umysł” (Flp 4,7), i jak odróżnić go od jego ważnych, aczkolwiek czysto psychologicznych aspektów. Czy każdy niepokój oddala nas od Boga? Czy każdy spokój jest pieczęcią Ducha Świętego?
Odpowiedzi na te pytania wymagają zejścia głębiej, poza powszechne myślenie o pocieszeniu i strapieniu, poza wyłącznie warstw emocjonalną.
Anatomia ludzkiego serca: uczucia a fundament duchaAby właściwie zrozumieć dynamikę pokoju i niepokoju w życiu duchowym, konieczne jest zrozumienie natury ludzkich uczuć. W formacji seminaryjnej i późniejszej praktyce życia kapłańskiego sfera ta bywała niekiedy pomijana, przede wszystkim na rzecz formacji intelektualnej.
Uczucia same w sobie są... (...)
Więcej przeczytasz w najnowszym numerze kwartalnika PASTORES 112 (3) 2026.
DARIUSZ MICHALSKI SJ (ur. 1970), rekolekcjonista, autor publikacji z duchowości ignacjańskiej. Obecnie posługuje w Jastrzębiej Górze w Domu św. Ignacego i Sanktuarium św. Ignacego Loyoli. Prowadzi blog www.chwila-jezuici.pl.
