KS. BP DOMINIQUE REY

Biskupi w podejmowaniu swojej odpowiedzialności pasterskiej muszą niekiedy zmierzyć się z sytuacjami dotyczącymi pewnych duchownych, którzy dopuścili się czynów zabronionych przez prawo. Sytuacje te są złożone. Skłaniają do współcierpienia z ofiarami czynów popełnionych przez wyświęconego szafarza. Plamią one wizerunek Kościoła, wywołują zgorszenie i odrzucenie. Są także wykorzystywane przez środki przekazu (prasę, telewizję, internet...), które mają skłonność do wywierania presji i niedoceniania działań Kościoła.

KS. GRZEGORZ RYŚ

Ogniskową zagadnienia stanowi spór św. Tomasza Becketa z Henrykiem II, królem Anglii. W październiku 1163 roku w Westminster Henryk zobowiązał biskupów angielskich do złożenia przysięgi, iż będą zachowy­wać „pewne zwyczaje, wolności i godności jego poprzedników” w odnie­sieniu do królestwa w ogóle, i do Kościoła angielskiego w szczególności. Trzy miesiące później król ogłosił spisaną wersję owych zwyczajów
w formie tak zwanych Konstytucji Klarendońskich. Tomasz (od 1162 roku arcybiskup Canterbury) odmówił ich uznania. Rok później potępił je także papież Aleksander III.

RYSZARD WRÓBEL OFMConv

Wolność jest jedną z tych wartości, które Biblia chętnie łączy z Duchem Świętym. Apostoł narodów w swoim liście do chrześcijan zamieszkałych w Koryncie jednoznacznie stwierdza: „Pan (...) to Duch, a gdzie jest Duch Pański – tam wolność” (2 Kor 3,17). W oparciu o sugestie św. Pawła (oraz innych autorów biblijnych) warto przyjrzeć się jej najbardziej istotnym cechom.

AMEDEO CENCINI FdCC

Sumienie jest pojęciem złożonym, tworzącym jakby system związków pojęciowych lub sieć różnych powiązań, dla którego największym zagrożeniem jest utracenie któregoś z tych związków.
Najpierw przyjrzymy się różnym rodzajom sumienia, aby następnie podjąć próbę uchwycenia sensu tego pojęcia, tak ważnego w życiu człowieka wierzącego, zwłaszcza prezbitera, wezwanego do formowania swo­-
jego własnego sumienia.

WOJCIECH GIERTYCH OP

Na zagadnienie stosunku sumienia do prawa można spojrzeć od strony relacji sumienia do prawa moralnego lub od strony relacji sumienia do prawa ludzkiego, państwowego, cywilnego i karnego, oraz do prawa kanonicznego.

WALDEMAR BARSZCZ TOR

We wszystkich systemach prawnych sankcja prawna to typowa konsekwencja, jaką kodeksy przypisują określonemu przez to samo prawo przestępstwu lub wykroczeniu. Obowiązek każdego podmiotu danego systemu legislacyjnego, który nakazuje respektowanie sankcji, nazywany jest odpowiedzialnością karną lub administracyjną.