W książce Oddech życia, poświęconej formacji stałej, Amedeo Cencini jeden z akapitów rozważań zatytułował prowokacyjnie: "Przeklęta (klerykalna) zarozumiałość". Miał na myśli kapłańskie schorzenie, które potrafi skutecznie marginalizować naszą troskę o siebie. Pojawia się po­woli i niezauważalnie. Nieraz tuż po wyjściu z seminarium. Jest jakimś rodzajem "przeklętego", niewypowiedzianego głośno przed sobą przekonania, że już nie potrzebujemy formacji. Skąd może się brać to przekonanie? (...)

Wnętrze człowieka jest bogatą i skomplikowaną rzeczywistością, złożoną z różnych czynników i składników. To przestrzeń nieograniczona i powierzona wyłącznie konkretnemu "ja", które myśli i kocha lub rozeznaje i postanawia, ale łączą się w niej wszystkie władze i zasoby "ja", mniej lub bardziej przejawiane i mu znane. (...)

Dzisiejsze czasy ciągle skłaniają nas do weryfikowania pomysłów na procesy wychowawcze. Jedną bowiem z wiodących cech współczesnego świata jest zmienność połączona z umiejętnością dostosowania się do nowych warunków życia. Świat dzisiejszy zmienia się tak szybko, że trudno jest dopasować się do nowych wyzwań. Dlatego instytucje wychowawcze muszą nadążyć za zmieniającymi się warunkami i za nowymi wyzwaniami stojącymi przed młodymi ludźmi. (...)

Jest rok 1949. Ponure czasy stalinowskie sieją w Polsce grozę i zniszczenie wszystkiego, co wolne i niezależne. Coraz mocniej zdają się narzu­cać swoje panowanie. Jakby nie wystarczyło prawie sześciu lat niemieckiej okupacji z ogromem cierpienia i deptania podkutymi żołnierskimi butami zaborcy wszelkich wartości.

z RANIERO CANTALAMESSĄ OFMCap, kaznodzieją Domu Papieskiego, rozmawia ks. Wojciech Węckowski

Ile razy widzę Ojca w telewizji, mam przed sobą uśmiechniętego i pogodnego człowieka. Jak to się dzieje, że Ojciec zawsze jest uś­miechnięty?

z KS. ABP. HIPPOLYTEM SIMONEM, ordynariuszem Clermont-Ferrand, rozmawia Service National des Vocations

Co Księdzu Arcybiskupowi z góry sugerują wszystkie pytania stawiane na temat celibatu księży?