Drodzy Czytelnicy!

Zmartwychwstały Pan jako pierwszy dar przynosi Apostołom pokój – szalom. Ważne jednak jest, by nie pomylić go ze „świętym spokojem” jako kompromisem ze złem czy zgodą na przeciętność. Wręcz przeciwnie, słowo Jezusa wyrywa nas z pogrążania się w letargu swego rodzaju dobrostanu (K. Wons SDS). Prawdziwy pokój otrzymujemy zaś dzięki bliskości z Bogiem (A. Kiejza OFMCap).

1.Dla oponentów chrześcijaństwa klasycznym przykładem przemocy ze strony Kościoła są krucjaty, tymczasem głębsze badania kontekstu tych wypraw przynoszą zaskakujące wnioski (T. Rowiński). Świat, w jakim żyjemy od czasu oświecenia, stara się wymazać Boga i stawia w centrum rzekomo człowieka (M. Sulkowski). Tak naprawdę kwestionuje jednak dobro człowieka i używanie rozumu (ks. M. Dobrzeniecki). A przecież to chrześcijaństwo przynosi nam wewnętrzny pokój i prawdziwe szczęście już tu, na ziemi (abp C. J. Chaput OFMCap).
Wśród trudnych tematów w obecnym numerze „Pastores” znalazł się stosunek Kościoła do żydów i judaizmu. W odczytaniu wskazań Soboru Watykańskiego II w tym zakresie z pomocą przychodzi nauczanie papieża Benedykta XVI (S. Zatwardnicki). Także wewnątrz wspólnot chrześcijańskich będą pojawiały się napięcia i trudności, ale jest to szansa na dojrzewanie poszczególnych osób i całych wspólnot (s. B. Zarzycka ZSAPU, s. Aneta). Św. Ignacy Loyola pozostawił reguły rozeznawania duchów i warto po nie sięgać, gdy przeżywamy takie chwile (D. Michalski SJ).

2. Odpowiedź ewangeliczna na ataki środowisk nieprzyjaznych wobec Kościoła może zaskakiwać, gdyż Jezus przynosi nam kompletnie inną perspektywę, całkowitą nowość w swoim nauczaniu, jak choćby miłość nieprzyjaciół. Nie inaczej jest z Jego przesłaniem dotyczącym relacji do kobiet, obcych i pogan, jakże odmiennym wobec tego, do czego przywykli Jemu współcześni (S. Witkowski MS).
Dzięki wierności Jezusowi ksiądz może zachować pokój wewnętrzny mimo niesprzyjających okoliczności zewnętrznych i ponadto promieniować nim na innych (ks. M. Dziewiecki). Potwierdzają to również Ojcowie Kościoła (ks. J. Naumowicz). A z bliższego nam historycznie czasu przykładem zachowania pokoju wewnętrznego jest bł. prymas Stefan Wyszyński, który w podczas swojego uwięzienia przez władze komunistyczne nie tracił wewnętrznej równowagi (ks. R. Bednarczyk). Podobną postawę zachowali w różnych okresach historii inni męczennicy (J. Żaryn), a dziś kapelani na trwającej wojnie na Ukrainie (P. Ostrowski MIC).

3. Wprowadzanie pokoju Bożego w świecie i w relacjach międzyludzkich to zadanie Kościoła. Wobec wizji Boga w Starym Testamencie i opisów przemocy Izraela przeciw okolicznym narodom, przesłanie, jakie otrzymujemy w Nowym Testamencie, pozwala odczytać te opisy w zupełnie innej perspektywie (ks. W. Chrostowski).
Początek i źródło pokoju zawsze jest w Bogu, a dla nas takim miejscem i czasem przyjmowania Go całym swoim sercem są liturgia Kościoła (R. Maciejewski) oraz osobista modlitwa (kard. A. Arborelius OCD).
Naszym Czytelnikom życzymy, aby obficie czerpali z tego Źródła.[1]

KS. MIROSŁAW CHOLEWA
redaktor naczelny

[1] W całym numerze stosujemy następujące skróty: CA – Jan Paweł II, encyklika Centesimus annus; ĆD – św. Ignacy, Ćwiczenia duchowe; EMO – Benedykt XVI, adhortacja Ecclesia in Medio Oriente; KDK – Sobór Watykański II, Konstytucja duszpasterska o Kościele w świecie współczesnym Gaudium et spes; VD – Benedykt XVI, adhortacja Verbum Domini.