Drodzy Czytelnicy!
Szatan istnieje naprawdę, a nie jest tylko biblijnym rodzajem literackim lub wytworem ludowej wyobraźni. W naszym życiu bardzo boleśnie doświadczamy panoszenia się zła moralnego i fizycznego. Może się wyda­wać, że demon jest panem świata i trzyma człowieka w niewoli. Prawda jest inna - wierzymy, że Chrystus Pan przez swoją mękę, śmierć i zmartwychwstanie pokonał już moc demona.

KS. STANISŁAW HARĘZGA

Do istoty królestwa Bożego, jakie głosił i uobecnił w historii Jezus Chrystus, należy konfrontacja z szatanem, "władcą tego świata" (J 12,31; 14,30; 16,11). Zakończyła się ona zwycięstwem Chrystusa na krzyżu, kiedy pokonał On szatana i zmartwychwstając dał ludziom możliwość udziału w swym zwycięstwie mocą Ducha Świętego.

KRZYSZTOF WONS SDS

Między naszą duszą a Pismem Świętym istnieje pewne podobieństwo " twierdzi Orygenes. Jedno może pomóc zrozumieć drugie. Cytuje Księgę Przysłów: "Pij wodę z własnej cysterny, tę, która płynie z twej studni" (Prz 5,15), i zachęca: "Spróbuj i ty mieć własną studnię i własne źródło, abyś skoro zrozumiesz księgę Pism, zaczął również z własnej myśli wydo­bywać jakiś sens".

S. MARIE-LAURE

Czy apostołowie byli lękliwi?
Czemuż by ci mężczyźni wybrani przez Jezusa ze wszystkich środowisk i warstw społecznych - poczynając od cel­nika współpracującego z najeźdźcą aż po zelotę-rewolucjonistę - mieli być bardziej lękliwi niż inni?
Czyż nie porzucili wszystkiego - sieci i ojca (Mk 1,20), komory celnej (Mt 9,9) i miejsca nauki (J 1,48), by odważnie pójść za Tym, który ich po­wołał?

WŁODZIMIERZ ZATORSKI OSB

Określenie logismoi pochodzi od Ewagriusza z Pontu, mnicha żyjącego w Egipcie w IV wieku. Był on pierwszym mnichem-pisarzem. Odegrał w dziedzinie refleksji nad życiem duchowym bardzo ważną rolę. Jego myśli przejęli później inni pisarze. Do nich należał na przykład Jan Kasjan, dzięki któremu wiele z myśli Ewagriusza weszło do tradycji monastycznej Kościoła Zachodniego.

KS. WOJCIECH NOWACKI

Jednym z charakterystycznych elementów katolickiej Odnowy Charyzmatycznej jest doświadczanie radosnej wolności dzieci Bożych. Wolność ta rodzi się z przyjęcia pełnego mocy słowa Bożego. Jest ona owocem osobistego doświadczenia miłości Bożej i powierzenia się Bogu oraz wyzwolenia z grzechu i innych form zniewolenia.

KS. DARIUSZ JASTRZĄB

To nieprawda, że opisy diabła i piekła w XX wieku stały się groteskowe i pozbawione wyrazistości równej wyobraźni Boscha. Dawniej były to kotły z temperaturami pieców martenowskich. Płomienie pod rozpalonymi kadziami lizały niepokorne i grzeszne ludzkie ciała, smagając widza lękiem i przynaglając do porzucenia grzesznego żywota.

BOGDAN KOCAŃDA OFMConv

Życie jest sztuką, której należy się uczyć. Trudności są częścią życia i dotyczą każdego śmiertelnika, nie omijają one również osób konsekrowanych i duchownych.
W tym kontekście możemy przyjrzeć się przykładowi zniewolonego przez demona księdza katolickiego, który, nie wiedząc, co się z nim dzieje, i nie rozumiejąc swoich wewnętrznych i zewnętrznych zachowań, przy­chodzi do konfratra z prośbą o pomoc.

HENRYK DZIADOSZ SJ

Św. Ignacy z Loyoli w Ćwiczeniach duchownych proponuje pewne itinerarium nawrócenia, które ma polegać na uporządkowaniu swojego życia i wypełnianiu woli Bożej. W tej wędrówce pomaga przede wszystkim słowo Boże i modlitwa (medytacja i kontemplacja), wprowadzając człowieka w doświadczenie poznawania samego siebie i jednocześnie tajemnicy miłosiernego Boga.

ANDRZEJ JEROMINEK MIC

Modlitwa serca zwana modlitwą Jezusową lub modlitwą nieustanną swój ostateczny kształt przybrała na górze Atos w XIV wieku i znalazła tam trwałe miejsce obok śpiewu psalmów i modlitw liturgicznych. Jej istotą jest ciągłe wzywanie Jezusa za pośrednictwem krótkiej formuły: "Panie Jezu Chryste, Synu Boży, zmiłuj się nade mną".

MACIEJ ZACHARA MIC

W liście apostolskim motu proprio Summorum Pontificum papież Benedykt XVI określił liturgię sprawowaną z użyciem ksiąg sprzed ostatniej reformy liturgii jako nadzwyczajną formę rytu rzymskiego, zaś w osobnym liście do biskupów, towarzyszącym owemu motu proprio, wyraził przekonanie, że zachowanie bogactw tradycyjnej liturgii wyjdzie na dobre wszystkim.

BR. ANTOINE-EMMANUEL

Było to w styczniu 1999 roku. Włożyliśmy właśnie nasze kapy i kukulle niedaleko prywatnej kaplicy Ojca Świętego. Nadszedł moment wejścia. Jan Paweł II był już obecny; od dawna trwał na modlitwie. Nie wiem dlaczego, ale zrodziło się we mnie przekonanie, że modlił się za cały świat, że podtrzymywał go swoją modlitwą. Było w tym człowieku, starszym i pochylonym na swym klęczniku, niesamowite i niezapomniane natężenie modlitwy.

KS. WŁODZIMIERZ WOŁYNIEC

Jeżeli szatan uznawany jest za pierwszego sprawcę grzechu (zob. KKK, 517.549-550) i w konsekwencji za sprawcę śmierci, która "weszła w świat przez zawiść diabła" (Mdr 2,24), to warto pogłębić refleksję teologiczną dotyczącą szatana, ponieważ grzech i śmierć dotyka nas wszystkich. Pod­stawą poniższej refleksji na ten temat są dwie księgi liturgiczne: Obrzędy chrztu dzieci i odnowiony Rytuał rzymski egzorcyzmów.

JADWIGA ZIĘBA

"Co ma Bóg do szatana?" - prowokująco pytają autorzy przewodnika dotyczącego pseudoegzorcyzmów. Ukryta w nim inwersja bulwersuje, bo przecież to diabeł oraz inne demony miały "coś" do Boga. Mimo że "zostały przez Boga stworzone jako dobre z natury, same uczyniły się złymi" (por. Sobór Laterański IV). Dodatkowo niepokój wzbudza fakt, że z "usług" fałszywych egzorcystów licznie korzystają katolicy.

AGATA MIREK

Nie sposób opisać "czasu pogardy", jaki zapanował po II wojnie światowej w krajach objętych totalitarną ideologią komunistyczną. Był to czas pogardy dla prawdy i sprawiedliwości, dla religii i całej kultury; pogardy dla Boga, która doprowadziła do pogardy człowieka. Kościół, który głosi człowiekowi Ewangelię miłości i zbawienia, stał się przedmiotem zaciekłych, systematycznych i długotrwałych prześladowań ze strony komunistycznej władzy.